Het staat er heel symbolisch bij, op mijn keukentafel. Onze handen in gips. De zondag voor hij stierf hebben we die gemaakt, op initiatief van onze lieve nicht. Ze had het pakket meegenomen en hielp ons stapsgewijs door het proces heen. Makkelijk was dat niet: Bert bewoog niet meer zo goed. De hand in dat…
Het is er nog steeds, de verbinding die ik heb met Bert. Het is anders dan voorheen, vanzelfsprekend. Ik kan mijn liefde niet meer aan hem kwijt; zonder zijn fysieke aanwezigheid leven is een harde werkelijkheid. Toch voel ik het nog steeds: als ik aan hem denk, als ik een foto zie, of als er…
Ergens in juli 2025 maakte ik een start met het kunstwerk “Monument van vergankelijkheid” in de tuin.